Een retrograde, ook wel kreeftdicht genoemd, is een dichtvorm, die o.a. door de Nederlandse rederijkers werd gebruikt. Een retrograde kan men van links naar rechts van boven naar beneden lezen, maar ook van rechts naar links van beneden naar boven. Mari-anne heeft deze techniek toegepast in haar 'Sliding Retrograde'. Het stuk bestaat hoofdzakelijk uit twee melodieën; één in de 'gewone' volgorde (1) en één in omgekeerde volgorde, de retrograde (2). Beide melodieën worden in verschillende canons gebruikt; zowel (1) als (2) worden twee- en vier-stemmig uitgewerkt en tot slot lopen (1) en (2) als een kreeftcanon door elkaar heen. Mari-anne zegt hierover: 'Dit trombonekwartet voor een alt-, twee tenoren en een bastrombone heb ik ook een keer door het New Trombone Collective horen spelen op de alt-, tenor-,bas- en de contrabastrombone. Dat was prachtig en deze bezetting heeft mijn voorkeur, omdat de stemmen dan het best te onderscheiden zijn, maar het is ook goed uit te voeren met de meer gebruikelijke samenstelling'. |